Symbolica: Een geweldige ervaring met 3 jarige “Single-Riders”

Vier keer heb ik nu Symbolica gedaan. En ik wilde al een tijdje een aantal punten maken over de Efteling, dus tijd voor een mooie mail over het beste attractiepark ter wereld.
Symbolica is fantastisch. Ik heb hem nu 5 keer gedaan en alle routes een keer uitgeprobeerd. Aan de binnenkant is ieder hoekje perfect uitgewerkt (met de nadruk op de binnenkant) en er is ongelofelijk veel te zien. Toch heb ik als kritische Efteling fan natuurlijk wel e.e.a. op te merken.
 
De derde rit die ik deed was de muziektour. Ronduit teleurstellend. Het was de eerste keer dat ik voorin zat en de eerste twee scenes was ik volledig afgeleid door het fel-brandende interactieve scherm voor mijn neus. Het wilde weten welke taal ik sprak, Joost mag weten waarom.
 
In de muziektour rijdt je vervolgens alle scenes als laatste binnen en krijg je in elke scene minder te zien dan de andere twee scenes. De muziektour is wat mij betreft de derde rij van Baron 1898: het was nodig vanwege de capaciteit; de beleving is minimaal. In een gemiddeld theater zouden deze plekken worden verkocht met extreme korting in verband met slecht zicht.
 
De speciale tours met hun eigen kamertjes zijn niet geweldig. Het mooie aan de hele attractie is het feit dat het een dark-ride is mét animatronics. Om dan in een kamertje gedropt te worden zodat de kinderen op de voorste rij een ‘spelletje’ kunnen spelen dat niemand begrijpt is saai. Het mooiste vind ik dat op dit moment, het saaiste moment van de attractie, een actiefoto wordt gemaakt. Op de foto zie je veelal verveelde gezichten en afgeleide mensen.
 
Die foto had natuurlijk veel beter gemaakt kunnen worden op het moment dat het glas breekt, iedereen omhoog kijkt en wijst…
 
De animatronics die je tegenkomt zijn geweldig. Ze bewegen soepel… Maar die mondjes… In de laatste scene staat Pardoes hard te praten op de tafel en zijn mond beweegt hoogstens een centimeter. De Pardoes die je na het botanicum de veilige kant op wil sturen praat wel maar beweegt zijn mond überhaupt niet. Dat is écht raar.
 
En dan het ergste. Dit was bij Baron 1898 al niet goed, maar bij Symbolica is het echt een teleurstelling: De Single Rider rij.
Let wel, ik vind het goed dat het bestaat. Maar de manier waarop het wordt geimplementeerd is niet goed. Door een wachttijd te melden bij de Single Rider kiezen een hoop mensen voor deze rij terwijl ze normaal de reguliere rij zouden gebruiken. Dat is helemaal niet erg, als je vervolgens aan het eind maar niet gaat proberen om bij elkaar te komen. En dat is het punt: ouders met hele kleine kinderen staan in de rij. Dat zijn geen Single Riders. Maar als het puntje bij het paaltje komt, op het moment dat je je plek toegewezen krijgt, doen de medewerkers er wel alles aan om samen in een bakje te komen.
 
Laat de Efteling alsjeblieft even gaan spieken bij Chiapas (Phantasialand). Sowieso gethematiseerde kleding (kan iemand mij uitleggen waarom een Efteling medewerker in het paleis van ZKH Pardulfus zou werken) maar dat punt maakte ik twee jaar geleden al over Baron 1898. Het punt gaat om het vullen van de bootjes. Bij Chiapas worden groepen voor gesorteerd in groepen van 3+, 2 en 1. Hierdoor wordt de capaciteit maximaal gebruikt, ook bij de reguliere rij. Op dit moment is er een ongekend hoge capaciteit beschikbaar voor de Single Riders in Symbolica (het komt regelmatig voor dat er groepen van 3 bij de Single Riders worden weggehaald).
 
O help. Het is een kritisch betoog geworden. Maar goed, de veren die ik in de Koninklijke billen van de Efteling (#1 themepark ter wereld, ow yeah) wilde steken over het nieuwe paleisje zijn er al veelvuldig in gestoken. En zonder kritische blik wordt het natuurlijk nooit perfect.
Hopelijk wordt er met de komst van Strookrijk ook eens geld geïnvesteerd in een nieuwe family coaster (met mega capaciteit, Big Thunder Mountain / Seven Dwarfs Mine Train) en een flink aantal in-fills (het aantal attracties moet echt omhoog om de rijen bij de top-attracties te verlichten). Hopelijk blijft het niet bij dromen.

Kompel gezocht (m/v)

Ik word blij van de Efteling. Het is een mooi aangelegd park, er worden waanzinnige werelden gecreëerd en denderende attracties neergezet. Er is echter één probleem: er werken mensen.

Begrijp me niet verkeerd, het merendeel van het Efteling personeel doet waanzinnig werk en doet het lachend. Het probleem is echter dat het hele aardse mensen zijn met problemen van alledag. Problemen die niet passen bij een sprookjeswereld.

Gister heb ik bijvoorbeeld in de Single Riders rij van Baron 1898 (een investering van ca. 20 miljoen) erg lang moeten wachten omdat de medewerker vooraan de procedures niet kent. Dat was echter niet het grootste probleem, hij deed het nors en chagrijnig. Deze jongen heeft misschien wel de leukste baan van Nederland: hij mag mensen verlossen uit een rij van circa twee uur om ze vervolgens een kaartje te geven om de vetste achtbaan van Nederland te betreden. Hoe is het mogelijk om zo’n leuke functie chagrijnig te doen? Mensen die niet blij worden van andere mensen blij maken hebben niets te zoeken in de Blijheidsindustrie. Niet op een positie met klantcontact in ieder geval.

Want dat is het, de Efteling zit in de Blijheidsindustrie. Ze verkopen blijheid, in het geval van de Efteling per dag. Coca Cola verkoopt ook blijheid, maar dan per liter. Het nare is alleen dat je van Coca Cola dik wordt terwijl je van een dagje Efteling misschien nog wel af zou kunnen vallen. De Efteling (en pretparken in het algemeen) maken deel uit van het meest gezonde stuk van de Blijheidsindustrie. Daar zouden ze trots op moeten zijn en hun personeel op moeten selecteren. Ieder stukje Efteling moet bijdragen aan het blije gevoel waar mensen ’s ochtends €36,50 voor betalen.

Ik moet opmerken dat ik het fantastisch vind dat de Efteling voldoende personeel neerzet bij de Baron. Ik heb ongeveer 12 medewerkers geteld. Door het inzetten van zoveel personeel wordt de capaciteit ‘hoog’ gehouden, dat zie ik andere parken niet snel doen.

Het is alleen jammer dat het personeel op momenten dat ze niets hoeven te doen de interactie met elkaar opzoeken in plaats van met de gasten. In plaats van dat ze de gasten nog een beetje extra blijheid bezorgen door een praatje met ze te maken hoor je ze klagen. Klagen over hoe veel jaar ze nog moeten werken. Klagen over de kater die ze vanochtend hadden.

Klagend personeel past niet in de sprookjeswereld waar ik zo graag kom. Het draagt niet bij aan een blij gevoel. Sterker nog: het irriteert me. Als ik in de Efteling zou werken zou ik nooit zeggen “Ik moet nog 10 jaar”. Verander het moeten in mogen. Je mag nog 10 jaar lang elke dag duizenden bezoekers blij maken. Je leven is één groot blij feest.

Luisterend naar het klagende personeel bedenk ik me dat bovenstaand betoog niet van toepassing is op de Baron. Het zit namelijk zo: in de Baron wil ik überhaupt geen personeel zien… Ik wil mensen zien die bijdragen aan de totaalbeleving.

Medewerker bij de Black Mamba draagt bij aan de totaalbeleving van de attractie
Medewerker bij de Black Mamba draagt bij aan de totaalbeleving van de attractie

Een vergelijking met de Black Mamba (Phantasialand) en Hollywood Tower Hotel (Walt Disney Studio’s) is snel gemaakt. In de Black Mamba doet Phantasialand je geloven dat je ver in de jungle in Afrika bent. Dat doet het, net als de Efteling, met thematisering… Maar niet alleen thematisering, Phantasialand heeft het personeel mee-gethematiseerd. Ik heb geen idee hoe Phantasialand het doet (als je dit in een Nederlandse vacature tekst zou schrijven krijg je gigabytes aan boze mails over je heen), maar bij de Black Mamba staan alleen negroïde mensen. Het is werkelijk fantastisch en zorgt voor een essentieel stuk van de beleving.

Bij Disney werken liftjongens in plaats van Disney personeel
Bij Disney werken liftjongens in plaats van Disney personeel

Disney doet ook zoiets. In het Hollywood Tower Hotel wordt geen personeel aangenomen, daar worden acteurs voor gescout. Deze mensen dragen niet bij aan de beleving door hun uiterlijk (op de kostuums na) maar door hun gedrag. Iedere medewerker bij het Hollywood Tower Hotel is namelijk niet een medewerker van Disney die de attractie bedient, het is een medewerker van het hotel die je naar de lift brengt zodat je naar je kamer kan.

En hier zit voor de Efteling de kans. Vervang het Efteling personeel door Rijksmijn medewerkers (dat kunnen dezelfde mensen zijn, het gaat om de perceptie van het personeel). Na het wachten in de rij krijg je op dit moment een briefje van een Efteling medewerker. Op dit briefje staat “rij” + het rijnummer waar je plaats mag nemen. Dit slaat verhaaltechnisch nergens op. Het zou veel mooier zijn als je van een Rijksmijn medewerker een contract-achtig-iets krijgt, of een penning aan je geeft (mijnmedewerkers moesten vroegen een zogenaamde penning uit een kast halen zodat bij calamiteiten duidelijk was welke medewerkers zich in de mijn bevonden).

Op het moment dat je het mijn gebouw betreedt doet alles je geloven dat Gustave Hooghmoedt jou heeft geworven om voor hem de mijn in te gaan. Totdat je een trap oploopt en wederom een norse Efteling medewerker treft. Op dat moment verdwijnt de volledige betovering. Bij het zien van de geel-blauwe Efteling werkkleding realiseer je het weer: ik loop niet in een mijn maar in de Efteling.

Begrijp me niet verkeerd. Ik vind de Baron een machtige toevoeging aan het Efteling aanbod. Het is een attractie die qua thematisering en afwerking op wereld niveau mee kan spelen. Het is alleen jammer dat het personeel niet bijdraagt aan de blije ervaring. Iedere medewerker van de Efteling zou moeten Blijdragen (Bijdragen aan een blije dag). En ook al blijft de Efteling er voor kiezen om de attractie te bevolken met Efteling personeel in plaats van Rijksmijn personeel (wat ik zou betreuren)… Zorg er dan in ieder geval dat het blij personeel is. Maar hierover verwonder ik me bij veel attractieparken.